Twee windstreken in Den Haag
Debby en haar partner Roland bouwden een hoekwoning tegenover haar oude Haagse appartement. Hoewel het ontwerp geïnspireerd is op cottages in The Cotswolds en de Provence past het wonderwel in het Nederlandse duinlandschap. In Casco magazine, hét magazine voor duurzame bouw, vertellen zelfbouwers hun verhaal. Op onze website laten we een gedeelte van hun bouwreis zien. Wil je alle foto's en het hele verhaal lezen van Freek en Lisette? Bestel dan via onze website Casco magazine 10.
Waarom wilden jullie een eigen huis bouwen en geen projectbouw?
Debby: Het is min of meer per ongeluk gegaan, we zijn er in gerold. We wilden graag samenwonen en tegenover mijn appartement in Den Haag werden scheidsrechtersvelden, die nog maar één keer per week gebruikt werden, beschikbaar gesteld voor zelfbouw. We hebben ons beiden ingeschreven zonder er verder veel van te verwachten. Maar we kwamen steeds een stapje verder en werden geleidelijk aan steeds enthousiaster. Van de driehonderd inschrijvingen waren wij een van de vijfenvijftig gelukkigen die een kavel toegewezen kregen. Liefst wilden we een vrijstaande woning, maar die waren al vergeven. Nu hebben we een hoekwoning, om toch dat vrije gevoel te kunnen ervaren.
Wat waren jullie wensen qua materialen, qua oppervlakte en qua indeling?
Het belangrijkste was dat het huis voldoende terugtrekplekken zou bieden aan de drie mensen die hier gingen wonen: Roland, mijn zoon en ik. Voor Roland wilden we een aparte tv-ruimte en een geweldige keuken, voor mij een dakterras en een sportruimte en voor mijn zoon een fijne kamer om te chillen en te studeren. Verder wilden we aan drie kanten naar buiten kunnen en vooral geen Nederlands huis, maar wel een huis dat in de duinen past. Roland houdt erg van The Cotswolds in Engeland en ik van de Provence in Frankrijk. Vandaar dat we graag een gevel van grove beige stenen wilden. We hadden geen specifieke stijl in gedachten, waren vooral gefocust op materialen. En verder wilden we graag een combinatie van eenvoud en gezelligheid.
Hoe zijn jullie te werk gegaan?
Ik houd erg van kunst en wilde dus graag een kunstzinnige, creatieve architect. De architecten die de gemeente aandroeg waren in onze ogen niet speciaal genoeg. Onze buren hadden al voor Arthur van Global Architects gekozen en zijn werk sprak ons ook erg aan. Hij interviewde ons over onze woonwensen en maakte op basis daarvan twee ontwerpen. Een daarvan is uiteindelijk uitgewerkt tot het definitieve ontwerp. Het is een ontwerp met veel schijnbaar nutteloze open ruimtes (omdat het geen vloeroppervlak is) die onze woning juist een heel ruimtelijk gevoel geven.
Waarom wilden jullie duurzaam bouwen?
Ons huis is EPC-negatief, het kost geen energie. Dit was een eis van de gemeente en vooral een praktische beslissing, want op den duur moet het toch, dus waarom dan niet meteen. En we zijn natuurlijk heel blij dat we dankzij onze zelfopgewekte energie geen last hadden van de energiecrisis, dat we min of meer zelfvoorzienend zijn. Maar daarnaast snappen we ook niet waarom iemand niet duurzaam zou bouwen. Het is de enige weg naar voren! We dragen duurzaamheid dus een warm hart toe. Binnenkort krijgen we ook een elektrische auto. Maar we zijn niet zover gegaan dat we ook duurzame materialen gebruikt hebben.
Fotograaf: Global Architects
