Tweede ronde in Amsterdam
Mareille en René bouwden een nieuwe woonark op de plek van hun oude en gebruikten hiervoor zo veel mogelijk gerecyclede materialen, waaronder de gevel van een gesloopte school. In Casco magazine, hét magazine voor duurzame bouw, vertellen zelfbouwers hun verhaal. Op onze website laten we een gedeelte van hun bouwreis zien. Wil je alle foto's en het hele verhaal lezen van Freek en Lisette? Bestel dan via onze website Casco magazine 9.
Waarom wilden jullie een eigen woonark bouwen?
René: Ik heb altijd al graag een eigen huis of een woonark willen bouwen. Toen we in 2006 een oudere woonark op deze plek kochten was dat al een beetje met de gedachte dat er ooit een nieuwe woonark voor in de plaats zou komen. Het heeft alleen jaren langer geduurd dan verwacht voordat we er eindelijk aan begonnen. Het was namelijk lange tijd een onmogelijke missie om een hypotheek te krijgen voor een woonark. Op dat moment kon dat alleen bij de Rabobank, maar die wilde ons geen hypotheek verstrekken omdat we veel hergebruikte materialen wilden toepassen en bijvoorbeeld ook een tweedehands keuken wilden plaatsen. Dat betekende aankopen zonder bonnetjes en daar kon de Rabobank niks mee. Gelukkig bleek na een paar jaar dat Triodos inmiddels ook hypotheken voor duurzame woonarken verstrekte. Toen was het binnen zes weken geregeld. De Rabobank heeft ons jaren aan het lijntje gehouden. Bij Triodos was het allemaal vele malen duidelijker, persoonlijker en sneller.
Wat waren jullie wensen qua materialen, qua oppervlakte en qua indeling?
We mochten een bak plaatsen van maximaal 20 bij 7 meter. Maar voor ons hoefde het allemaal niet zo groot. Liever wilden we dat we nog een omloop om de boot konden plaatsen en dat de buren hun mooie zichtlijnen konden behouden. Ook was knusheid voor ons belangrijker dan grote ruimtes. Verder wisten we vooral wat we niet wilden en dat was een blokkendoos. Dat is nog best een uitdaging als de fundering een rechthoekige bak is.
Hoe kwamen jullie bij Studio Schaeffer uit?
In eerste instantie begonnen we zelf met schetsen in een 3D-programma. Maar voor de omgevingsvergunning hadden we officiële bouwtekeningen nodig. Op internet kwamen we uit bij een architect met ervaring met woonarken, Joost van Studio Schaeffer. Hij wilde de tekeningen wel voor ons maken. Uiteindelijk heeft hij ons ook geholpen met het oplossen van ontwerpvraagstukken waar wij zelf niet uitkwamen, zoals de plaatsing van de trap. Ook heeft hij de vide, het dakterras en het gevelontwerp aangepast. Daar waren we zelf nooit op gekomen en zijn we heel blij mee.
Waar hebben jullie je door laten inspireren?
We hebben veel naar andere woonarken gekeken. Het is gebruikelijk om de slaapkamers in een souterrain te maken en de woonkamer zo’n meter boven het wateroppervlak te plaatsen. Maar wij wilden direct in contact met het water staan en dus liever over het water kijken in plaats van erop. Vandaar dat we onze woonkamer op gelijke hoogte met het wateroppervlak wilden hebben. Daarom hebben we opslagruimte in het souterrain; de keuken, woonkamer en de kinderkamers op de begane grond en onze slaapkamer, de speelkamer en een werkkamer op de eerste verdieping.
Waarom wilden jullie zo duurzaam mogelijk bouwen?
Uit idealistisch en financieel oogpunt. We wilden vooral verspilling tegengaan, er is genoeg bestaand materiaal dat opnieuw gebruikt kan worden. Zo bestaat onze gevelbekleding uit latjes die een paar jaar gebruikt zijn op de gevel van een noodgebouw van een school. Het noodgebouw werd gesloopt en wij mochten de latjes voor nog geen €1000 hebben als we ze er in een weekend zelf af haalden. Maar ook ons keukeneiland en een heleboel meubels zijn tweedehands. Op deze manier konden we onze ideale woonark bouwen zonder al te hoge kosten.
Fotograaf: Esther's Fotografie
