Wonen op landgoed Varsseveld in ruil voor beheer en natuurbehoud!
Eric Heersink en zoons Jort en Sebas mogen in ruil voor het beheer en natuurbehoud op een zelf opgezet landgoed in Varsseveld wonen. In Casco magazine, hét magazine voor duurzame bouw, vertellen zelfbouwers hun verhaal. Op onze website laten we een gedeelte van hun bouwreis zien. Wil je alle foto's en het hele verhaal lezen van de familie Heersink? Bestel dan via onze website Casco magazine 1.
Waarom wilde je een eigen huis bouwen?
Deze grond was al in het bezit van mijn zwager en mij. Mijn zwager had hier een boomkwekerij, echter doordat de grond laag is, groeiden de bomen slecht. Daarom besloten we de grond om te vormen en een landgoed te ontwikkelen. Gelukkig lag onze grond in de ecologische hoogstructuur en het zoekgebied voor nieuwe landgoederen. Bovendien wilde het waterschap hier graag een retentiegebied (een gebied waar het water bij hevige regenval tijdelijk geborgen kan worden, om het grondwater in Oost-Nederland op peil te houden ondanks het veranderende klimaat). Daar was ik van op de hoogte omdat ik voor mijn bedrijf veel bij Waterschap Rijn en IJssel werkte. In eerste instantie wilden we de grond (met het project) op den duur verkopen, maar omdat er een economische crisis was (het was toen 2009), gebeurde dat niet. Toen ik mijn (vorige) softwarebedrijf verkocht kwamen de middelen beschikbaar om het zelf verder te ontwikkelen. Volgens de richtlijnen voor moderne landgoederen mochten op deze grond maximaal drie woningen gebouwd worden. De grond was er dus eerder dan de wens om zelf te bouwen. Met mijn toenmalige partner ben ik het avontuur aangegaan.
Wat houdt het in om op een landgoed te wonen?
Het is onze taak om het landgoed te beheren. Het waterschap zorgt voor het water en de kade, maar wij onderhouden het natuurgebied. Zo hebben we een aantal Gallowaykoeien die voor ons het gras maaien. Ook hebben we een ijsvogelwand laten aanleggen. Er werd hier verderop een nieuwe weg aangelegd, waarvoor veel bomen moesten wijken, de boomstronken die hierbij vrij kwamen hebben we hiervoor gebruikt. Ook zijn er een wand voor oeverzwaluwen, bijenkassen en overstapjes voor wandelroutes aangelegd. Daarnaast hebben we veel kapwerk verricht. Verder hebben we er inmiddels zoân 13 hectare bos bijgekocht. Dat ligt hier bijna aangrenzend en de gemeente wilde dit graag overdragen. De investeringen in natuurbehoud zijn dus navenant.
Wat waren de wensen qua materialen, qua oppervlakte en qua indeling?
De wens was een modern huis met strakke lijnen, maar dat is best een uitzondering in deze omgeving. De trend was op dat moment dat op nieuwe landgoederen toch voornamelijk notariswoningen gebouwd werden. Als je hier in de Achterhoek een toer doet langs nieuwe landgoederen, zijn het voornamelijk klassieke huizen. De eis in de voorbereiding op de welstandscommissie was dat het huis hoog was en allure zou hebben (het zogenaamde beeldkwaliteitsplan). Daarom, en ook omdat de begane grond wit gestuukt en daardoor vrij hard is, kwam er een âzachtereâ houten box bovenop. Deze box is het domein van de kinderen. En omdat we best veel ruimte nodig hadden voor technisch installaties kozen we ervoor om het gehele huis te onderkelderen. Eigenlijk wilden we parkeren onder het huis. Maar bij referentiebezoekjes zagen we vooral dat mensen die dat hebben de auto toch meestal voor de deur zetten omdat het zo lastig is om weer achteruit uit de ondergrondse garage te rijden. Daarom hebben we daar vanaf gezien.
Het vorige huis was aan de kleine kant, dus hier hebben we flink uitgepakt qua oppervlakte, ook omdat we daar weinig beperkingen in hadden. De woonkamer is wellicht een beetje té groot geworden, maar de vergezichten zijn prachtig naar alle kanten toe, door het vele glas. In de woonkamer zou eerst een tussenwand komen met een gashaard, maar omdat we zo ver van de openbare weg zitten, kon de gasleiding niet doorgetrokken worden. Dat maakte het huis wel meteen duurzamer, maar zorgde er ook voor dat we een vrijstaande houtkachel kochten in plaats van een geïntegreerde gaskachel. Verder was de eis een slaapkamer en een badkamer op de begane grond en een kantoor met goed uitzicht op de natuur.
Waarom wilde je duurzaam bouwen?
In het begin was het niet eens per se een must om zo duurzaam mogelijk te bouwen. Dat was in 2012, toen we aan het bouwtraject van dit project begonnen nog niet zoân issue als nu. De wens was lekker wonen, niet experimenteren, wat ik bij veel duurzame huizen toen zag. Een luchtwarmtepomp met diepte-infiltratie als verwarming was wel een eis die we direct hadden. Dat is een installatie die via 11 pijpen van circa 100 meter diep water omhoog haalt en daardoor extra duurzaam is. Later vonden we duurzaamheid steeds belangrijker worden en hebben we er nog zonnecollectoren voor warm water, 72 zonnepanelen, triple glas, twee houtkachels en een elektrische auto aan toegevoegd. We wekken nu zoveel stroom op dat de elektrische auto er ook âgratisâ op kan rijden. Dat was niet zo berekend, maar het aantal zonuren is de laatste jaren erg hoog.
Fotograaf: Charles Keijser Fotografie, Doetinchem
